Η ιστορία που αξίζει να διαβάσεις σήμερα

Ανακάλυψε τις ιστορίες μας

ΒΙΟ γραφικό : Το όνομα μου είναι● S.stories |by Zeta Victory

Το όνομά μου είναι Τζόαν Μέισενκροου. 


Γεννήθηκα το 1994 στην Θεσσαλονίκη. Οι βιολογικοί γονείς μου με εγκατέλειψαν σε ένα ασανσέρ μιας πολυκατοικίας όταν ήμουν ενός μηνός περίπου.

Με βρήκε ένας κύριος με το όνομα Αντώνης και με παρέδωσε στην αστυνομία και από εκεί κι έπειτα έμεινα ένα διάστημα στο ορφανοτροφείο, μέχρι που βρέθηκαν δυο άτομα να με υιοθετήσουν. 

Δεν μεγάλωσα σε ένα συγκεκριμένο μέρος διότι μετακομίζαμε πολύ συχνά με την οικογένειά μου μέχρι που το 2004 ήρθαμε να μείνουμε μόνιμα στο Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης.

Με τη φωτογραφία ασχολήθηκα σοβαρά το Νοέμβριο του ΄12 γιατί μου άρεσε και ήταν το 2ο μεγαλύτερο όνειρο μετά το τραγούδι.

Φοίτησα 2 χρόνια στο ΙΕΚ.

Συμμετείχα σε τρείς ομαδικές εκθέσεις με θέμα το Πορτραίτο και τα άλλα δυο ήταν  ελεύθερης επιλογής των φωτογράφων.

Τώρα κάνω πρακτική σε ένα φωτογραφείο στο κέντρο και ταυτόχρονα ψάχνω έμπνευση σε μια χώρα που σιγά, σιγά τη νιώθω να καταστρέφεται και να παίρνει και εμάς μαζί της.

Δεν ξέρει όμως, ότι δεν είμαι ένα ακόμα όμορφο εγκαταλειμμένο κτίριο με τα σίδερα του βαθιά μες στο χώμα. 

Έχω φτερά και όνειρα, μια σπίθα που ακόμα ζει μες στην ψυχή μου, μια σπίθα που δεν θα αφήσω να σβήσει και μπορεί η μάνα μου τότε να με εγκατέλειψε για τους δικούς της λόγους, αλλά εγώ αρνούμαι να εγκαταλείψω τον εαυτό μου.


Πριν 8χρόνια οργανώσαμε με την Μαρία Θανοπουλου, την έκθεση φωτογραφίας " Θεσσαλονίκη η Σιωπή της πέτρας " και ζητούσαμε ένα σύντομο βιογραφικό κάθε συμμετέχοντα καλλιτέχνη, προκειμένου να μπει μαζί με τις φωτογραφίες του , στον κατάλογο της έκθεσης. 

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως το βιογραφικό μίας μικρής μεν σε ηλικία καλλιτέχνη, μεγάλη όμως σε ανάστημα και ψυχικό σθένος, θα μας δίδασκε πως η Σιωπή όταν σπάει κάνει τόσο θόρυβο.  

Πώς, η " πέτρα "  κρύβει  στη σιωπή της θαύματα 

Καλημέρα ..

KaRma S.Songs 



Στήλη,  Sharing stories 

🖋  Ζωή Βουζικα 

📸 Τζόαν Μεισενκροου 

Σχόλια